Para i parę: dwa różne rzeczowniki i liczebnik
Para to dwie rzeczy lub osoby tworzące całość, ale też gaz powstały z odparowania wody. Forma „parę” znaczy „kilka”.
Para to słowo, które w mowie zlewa dwa różne pochodzenia. Para jako „dwa elementy” przyszła przez niemiecki z łaciny, a para jako „gaz” to rodzima forma od prasłowiańskiego *para*. Jedno słowo, dwa rodowody.
- Dwie osoby. *Młoda para stała przed ołtarzem.*
- Dwie rzeczy. *Para butów leżała w korytarzu.*
- Gaz z odparowania cieczy. *Z garnka unosiła się para.*
- Potocznie: kilka (forma „parę”). *Mam parę pytań.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | para | pary |
| Dopełniacz | pary | par |
| Celownik | parze | parom |
| Biernik | parę | pary |
| Narzędnik | parą | parami |
Przykłady
- Zostało mi parę złotych.„Parę” oznacza tu „kilka” i łączy się z dopełniaczem liczby mnogiej.
- Nie puścił pary z ust.Zwrot „nie puścić pary z ust” znaczy „nic nie zdradzić”.
- Para wodna skropliła się na szybie.Zjawisko naturalne, z innego znaczenia.
Idiomy i pułapki
- Iść w parze — występować razem: *Talent idzie w parze z pracą.*
- Puścić parę — wyładować emocje.
- Nie puścić pary z ust — zachować tajemnicę.
- Parę — w znaczeniu „kilka”: *parę dni, parę osób*; w oficjalnym tekście lepiej napisać kilka.
- Obok pary wodnej pojawia się woda: para powstaje, gdy ciecz się odparowuje.
- Parowóz — lokomotywa napędzana parą wodną, dawny symbol kolei.
Czym różni się „para” od „parę”?
„Para” to mianownik, a „parę” to biernik lub potoczny liczebnik oznaczający „kilka”.
Jak odmienić „para” w narzędniku?
„Parą”, na przykład „przyszedł z parą znajomych”, a w liczbie mnogiej „parami”. Po „z” stoi narzędnik.
Czy para i dwójka to to samo?
W wielu zdaniach tak, ale para sugeruje związek lub zestaw, a dwójka to po prostu liczba.