Opór: ó–o, ruch oporu i linia najmniejszego oporu
Opór to sprzeciw wobec czegoś albo siła przeciwdziałająca ruchowi. W fizyce to także właściwość przewodnika w obwodzie elektrycznym.
Opór to słowo o bardzo różnych zastosowaniach. Po polsku opór stawia zarówno człowiek, który się sprzeciwia, jak i powietrze, które hamuje rowerzystę. Wspólny sens to coś, co przeciwdziała ruchowi albo zmianie.
- Sprzeciw. *Spotkał się z oporem rodziców.*
- Siła hamująca. *Opór powietrza zmniejsza prędkość.*
- Opór elektryczny. *Opór drutu zależy od jego długości.*
- Niechęć. *Zgodziła się, ale z oporami.*
Odmiana z wymianą ó–o
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | opór | opory |
| Dopełniacz | oporu | oporów |
| Celownik | oporowi | oporom |
| Narzędnik | oporem | oporami |
| Miejscownik | w oporze | w oporach |
W zdaniach
- Rząd stawia opór przed zmianami w prawie.Stawiać opór to utrwalony zwrot o sprzeciwie.
- Poszli po linii najmniejszego oporu.Zwrot oznacza wybór najłatwiejszego sposobu.
- Bez żadnych oporów wziął ostatni kawałek ciasta.„Bez oporów” znaczy „bez wahania”.
Ruch oporu i rodzina słów
Opór wywodzi się z tego samego pnia co „oprzeć się”, czyli „przeć”, więc dosłownie oznacza „napór w przeciwną stronę”. Ó zapisujesz dlatego, że wymienia się na o: oporu, oporny. Szczególne miejsce ma „ruch oporu”, czyli podziemna działalność przeciw okupacji w czasie II wojny światowej. Pokrewne są walka i siła, bo opór często oznacza ich starcie. Opornik to część obwodu, która zmniejsza prąd. W języku codziennym przeciwieństwem oporu jest zgoda lub przyzwolenie, a w fizyce przewodnictwo, czyli łatwość przepływu prądu.
Co znaczy „stawiać opór”?
Sprzeciwiać się komuś lub czemuś, nie ustępować. Dotyczy i ludzi, i sił fizycznych.
Czym jest opór elektryczny?
To miara tego, jak mocno przewodnik utrudnia przepływ prądu. Mierzy się go w omach.
Dlaczego opór pisze się przez „ó”?
Bo ó wymienia się na o w pokrewnych wyrazach: oporu, oporny, opornik.