Nora: dziura w ziemi i mieszkanie bez przyjemności
Nora to wykopany w ziemi otwór lub korytarz, w którym mieszka zwierzę. Potocznie nora to też nędzne, ciasne mieszkanie.
Nora kojarzy się z lisem, borsukiem albo królikiem. W przenośni stała się nazwą każdego ciasnego, ciemnego i niezbyt przyjemnego miejsca do życia. Ma też drugie życie jako imię żeńskie, na przykład bohaterki dramatu Ibsena „Dom lalki”.
- Kryjówka zwierzęcia. *Lis wrócił do nory.*
- Nędzne mieszkanie. *Mieszkają w jakiejś norze na końcu miasta.*
- Podejrzany lokal (potocznie). *To była pijacka nora.*
- Imię żeńskie. *Nora Helmer to bohaterka dramatu.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | nora | nory |
| Dopełniacz | nory | nor |
| Celownik | norze | norom |
| Narzędnik | norą | norami |
| Miejscownik | w norze | w norach |
W użyciu
- Borsuk wykopał norę pod starym dębem.Biernik po czasowniku „wykopać”.
- Nie zamierzam mieszkać w takiej norze.Potoczne określenie, mocno oceniające.
- Wpadł w króliczą norę internetowych teorii.Metafora nawiązująca do „Alicji w Krainie Czarów”, dziś często w mediach.
Nora w przenośni
W odmianie r przechodzi w rz, więc w miejscowniku i celowniku piszesz „w norze”, „norze”. To ta sama zasada co w słowie „góra — w górze”. Zwrot „wpaść w króliczą norę” oznacza zagłębienie się w temat bez końca, tak jak bohaterka książki Lewisa Carrolla. Nora jest zwykle wykopana przez zwierzę, na przykład lisa lub królika, a pokrewne znaczenie ma dziura. Zdrobnienie „norka” oznacza małą norę lub przytulny kącik, na przykład w żartobliwym zdaniu „moja norka na poddaszu”. Dopełniacz liczby mnogiej brzmi „nor”, więc mówisz „kilka nor”.
Czym nora różni się od dziury?
Nora jest dziurą zrobioną przez zwierzę i jest jego domem, a dziura to dowolny otwór.
Czy „nora” jest obraźliwe, gdy mówisz o mieszkaniu?
Tak, to określenie pejoratywne, więc użyjesz go raczej w rozmowie z kolegą niż w piśmie.