Kontakt: od prądu w gniazdku po „bądźmy w kontakcie”

Zgubiłeś numer znajomego i szukasz sposobu na kontakt. W języku polskim słowo to ma dwa oblicza: elektryczne, bo „kontakt” to też gniazdko, i towarzyskie, czyli łączność z drugim człowiekiem. Pochodzi z łacińskiego *contactus*, ‘dotknięcie’.

• Styczność, łączność. *Utrzymujemy stały kontakt.*
• Znajomość, osoba pomocna. *Mam tam dobre kontakty.*
• Gniazdko elektryczne (potocznie). *Włącz do kontaktu.*
• Stan fizycznej styczności. *Sport kontaktowy.*

Odmiana

Przykłady użycia

• Nie mam z nim kontaktu od roku.Dopełniacz po „nie mam”.
• Skontaktuję się z tobą jutro.Czasownik: skontaktować się z kimś.
• Wtyczkę wsadź do kontaktu.Potocznie gniazdko, zwłaszcza w starszej polszczyźnie.

Pułapki w użyciu

Czasownik pochodny to kontaktować się: *Skontaktuj się z nami*, a nie „skontaktuj nas”. Po przyimku „w” używamy miejscownika: *być z kimś w kontakcie*, *pozostać w kontakcie*. W odmianie zmienia się grupa kt na kc: *kontakt – w kontakcie*, tak samo jak *kontrakt – w kontrakcie*. Po polsku piszemy kontakt, nie „contact” ani „kontact”. W korespondencji spotkasz formułę *proszę o kontakt*, a w stopce wiadomości *dane kontaktowe*. W znaczeniu elektrycznym słowo jest potoczne, w tekstach technicznych mówi się raczej *gniazdko* lub *gniazdo*. Podobny sens ma związek między ludźmi, a w technice mówimy też o sygnale i jego odbiorze. W sporcie kontaktowym, takim jak judo, dotyk jest elementem walki.