Geniusz: człowiek czy dar? Dwa znaczenia jednego słowa

Geniusz to wybitnie utalentowany człowiek lub wyjątkowa zdolność twórcza. Słowo pochodzi z łaciny.

Geniusz to słowo, które może oznaczać zarówno osobę, jak i cechę. Mówimy „geniusz Chopina”, mając na myśli dar, ale też „Chopin był geniuszem”, czyli człowiekiem wybitnym. Najbliżej mu do talentu, choć geniusz oznacza znacznie wyższy poziom.

Odmiana przez przypadki

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikgeniuszgeniusze
Dopełniaczgeniuszageniuszy
Celownikgeniuszowigeniuszom
Biernikgeniuszageniuszy
Narzędnikgeniuszemgeniuszami
Miejscowniko geniuszuo geniuszach

Przykłady użycia

Starożytne korzenie

Łacińskie *genius* było bóstwem opiekuńczym, które towarzyszyło człowiekowi od urodzenia. Przez francuskie *génie* powstało angielskie *genie*, które pomieszało się z arabskim *dżinnem*. Dopiero w XVIII wieku „geniusz” zaczął oznaczać wybitny umysł. Pochodne: *genialny, genialnie*. Uwaga na pisownię: „geniusz” przez „sz”, nie „geniush”.

Czy każdy zdolny człowiek to geniusz?

Nie. Geniusz to wyjątkowy poziom, a zwykła zdolność to talent.

Czy „geniusz” jest przymiotnikiem?

Nie. Przymiotnik to „genialny”. „Geniusz” to rzeczownik.

Czy „geniusz” ma liczbę mnogą?

Tak: geniusze. Dopełniacz: geniuszy, bez „-ów”, bo rzeczownik kończy się na „sz”.

Czy geniusz może być żeński?

Rzeczownik jest rodzaju męskiego, ale odnosi się do kobiet i mężczyzn: „ona jest geniuszem”. Nie ma formy „geniuszka” w standardzie.

Jakie są pokrewne wyrazy?

Genialny, genialnie, genialność i genialista (rzadkie). Łączy je łaciński rdzeń *gen-*, związany z rodzeniem i zrodzeniem.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 7-literowych