Chwała: uznanie, sława i krótkie okrzyki
Chwała to wielki szacunek, sława i uznanie okazywane komuś za zasługi, a także cześć oddawana Bogu. Występuje w pozdrowieniach i okrzykach.
Chwała to rzeczownik rodzaju żeńskiego, utworzony od czasownika *chwalić*. Jedno słowo wystarcza, by wyrazić podziw wobec bohaterów i cześć wobec Boga. W okrzykach, na pomnikach i w pieśniach pojawia się częściej niż jakikolwiek jego synonim.
- Sława i uznanie. *Zasłużył na chwałę swoimi czynami.*
- Cześć religijna. *Chwała Bogu na wysokości.*
- Okrzyk uznania. *Chwała bohaterom!*
- Powód do dumy. *To dla nas wielka chwała.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | chwała | chwały |
| Dopełniacz | chwały | chwał |
| Celownik | chwale | chwałom |
| Biernik | chwałę | chwały |
| Narzędnik | chwałą | chwałami |
| Miejscownik | o chwale | o chwałach |
Przykłady użycia
- Chwała zwycięzcom, którzy dotrwali do mety.Okrzyk uznania, bez czasownika.
- Armia wróciła okryta chwałą.Utarte połączenie z imiesłowem *okryta*.
- Na chwałę ojczyzny złożył przysięgę.Przyimek *na* z biernikiem oznacza cel.
Chwała, chwila i ch
Warto nie mylić *chwały* z chwilą: różnią się znaczeniem i pochodzeniem, choć brzmią podobnie. Pisownia ch jest tu regułą, bo wyraz pochodzi od czasownika *chwalić*, w którym ch nigdy nie zmienia się w h. W uroczystych okrzykach słyszymy: *Cześć i chwała bohaterom*, a w liturgii: *Chwała Ojcu i Synowi*. Bliskie znaczeniowo jest słowo honor, które także dotyczy zasług i godności. Chwała bywa też ironiczna: *chwała ci za to*, kiedy ktoś zrobił coś oczywistego, albo przysłowie *chwalić się nie ma czym*.
Czy chwała to to samo co sława?
Zbliżone, ale chwała ma wymiar bardziej uroczysty i bywa religijna, a sława oznacza głównie rozgłos.
Jak napisać chwała: z ch czy h?
Przez ch. Pomaga czasownik chwalić.