Ubaw: potoczna radość, której nie ma w słowniku oficjalnym
Ubaw to potoczne określenie wielkiej uciechy, zabawy i śmiechu. Występuje głównie w mowie codziennej, najczęściej w zwrocie „ubaw po pachy”.
Ubaw to słowo, które od razu poprawia humor. Kto ma ubaw, ten świetnie się bawi, a często także śmieje do łez. Jest potoczne, więc w oficjalnym piśmie lepiej zastąpić je wyrazem „rozbawienie” lub „uciecha”.
- Duża frajda, uciecha. *Dzieci miały ogromny ubaw na basenie.*
- Rozbawiające zdarzenie. *To dopiero był ubaw!*
- Ironicznie o czymś absurdalnym. *No i będzie ubaw, jak się wyda.*
- Występuje w frazie. *Ubaw po pachy.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | ubaw | ubawy |
| Dopełniacz | ubawu | ubawów |
| Celownik | ubawowi | ubawom |
| Narzędnik | ubawem | ubawami |
| Miejscownik | ubawie | ubawach |
Przykłady użycia
- Mieliśmy z tego niezły ubaw.Potoczne, ciepłe użycie w mowie.
- Wszyscy mieli ubaw po pachy.Utrwalony frazeologizm: wielka uciecha.
- Ubaw był przedni, a koniec nieoczekiwany.Lekko żartobliwy ton, bliski opowiadaniu anegdoty.
Ubaw, zabawa i pokrewne czasowniki
- Rzeczownik pochodzi od czasownika ubawić (rozśmieszyć), a ten od *bawić*.
- Forma zwrotna „ubawić się” oznacza dobrze spędzić czas: *ubawiliśmy się po pachy*.
- Przymiotnik „ubawiony” opisuje kogoś rozbawionego: *wyglądał na ubawionego*.
- Do pokrewnych słów należą zabawa i śmiech, z tym że „zabawa” jest neutralna, a „ubaw” potoczny.
- Czasem słowo pojawia się z ironią: „no to będzie ubaw” może zapowiadać kłopoty. Intonacja i kontekst pokazują wtedy właściwy sens.
Czy „ubaw” to słowo wulgarne?
Nie, jest po prostu potoczne i wesołe. W rozmowie z przyjaciółmi brzmi naturalnie, a w oficjalnym piśmie lepiej unikać go.
Skąd wzięło się „po pachy”?
To przenośnia: sytuacja, w której ktoś jest zanurzony w czymś „aż po pachy”, jak w wodzie. W ten sposób podkreśla się ogrom przeżycia.
Jakie są synonimy?
Rozrywka, uciecha, frajda, radocha. Wszystkie wyrażają przyjemne spędzanie czasu, lecz mają inne odcienie stylistyczne.