Student: kto nim jest i czym różni się od ucznia?
Student to osoba kształcąca się na uczelni wyższej. W polszczyźnie „uczniem” nazywamy dziecko lub nastolatka w szkole.
Student pochodzi od łacińskiego *studens*, czyli „pilnie się starający”, od czasownika *studere*. Do polszczyzny trafiło w średniowieczu, razem z pierwszymi uniwersytetami. W Polsce studentem jest ten, kto studiuje na uczelni; uczniem – kto chodzi do szkoły. W USA mówi się tymczasem „student” także o uczniu szkoły średniej, co bywa dla Polaków zaskakujące.
- Osoba studiująca. *Moja siostra jest studentką medycyny.*
- Przenośnie: ktoś, kto się uczy. *Jestem wiecznym studentem życia.*
- Lata studenckie. *Wspomina studenckie lata w akademiku.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | student | studenci |
| Dopełniacz | studenta | studentów |
| Celownik | studentowi | studentom |
| Narzędnik | studentem | studentami |
| Miejscownik | studencie | studentach |
| Wołacz | studencie | studenci |
Przykłady
- Jestem studentem drugiego roku informatyki.Typowe zdanie przedstawiające się na uczelni.
- Studenci mają zniżkę na bilety.Mowa o ulgach dla osób z ważną legitymacją.
- Słuchaj, studencie, to nie jest takie proste.Wołacz „studencie” brzmi nieco ironicznie lub ojcowsko.
Student, uczeń, słuchacz
- Uczeń — chodzi do szkoły podstawowej lub średniej; patrz uczeń.
- Student — studiuje na uczelni, ma indeks i dziekanat.
- Słuchacz — uczestniczy w kursach lub studiach podyplomowych.
- W studiach liczy się system punktów ECTS, a po obronie pracy dyplomowej student staje się absolwentem.
Studentom przysługuje zwykle legitymacja, która uprawnia do ulg. W żartobliwym języku potocznym słyszysz też „żak”, dawne określenie ucznia lub studenta.
Jak brzmi żeńska forma słowa „student”?
„Studentka”. W liczbie mnogiej mówimy o grupie mieszanej „studenci”.
Czy w Polsce można mówić o uczniu liceum „student”?
Nie, w polszczyźnie standardowej użyjemy „uczeń” lub „licealista”. „Student” zarezerwowano dla uczelni.