Strata: kiedy coś tracimy i jak się to odmienia

Strata wywodzi się od czasownika *stracić* i oznacza to, co przepadło bezpowrotnie. Strata czasu bywa dotkliwsza niż strata pieniędzy, bo godzin nie da się odzyskać. W księgowości słowo ma ścisłe znaczenie, a w języku codziennym dotyczy także uczuć, na przykład po odejściu bliskiej osoby. Blisko z nią spokrewniona jest utrata.

• Uszczerbek materialny. *Firma zanotowała stratę w wysokości dwóch milionów złotych.*
• Utrata kogoś lub czegoś ważnego. *Strata przyjaciela była dla niej ciężkim przeżyciem.*
• Ujemny wynik finansowy. *Spółka zamknęła rok ze stratą.*
• Ofiary i zniszczenia wojenne (w liczbie mnogiej). *Straty w ludziach były ogromne.*

Odmiana rzeczownika

Strata w zdaniu

• Ponieśliśmy dużą stratę na tej inwestycji.Zwrot *ponieść stratę* należy do stylu urzędowego i biznesowego.
• To dla mnie strata czasu.Potocznie i w dopełniaczu: *strata czego?* – czasu, pieniędzy.
• Po stracie pracy musiał zmienić plany.Miejscownik po „po”; zwróć uwagę na zmianę *t* w *c*.

Strata i utrata

• Strata to zwykle wynik, skutek: coś już zniknęło. Utrata częściej opisuje sam proces tracenia: *utrata wzroku, utrata przytomności*.
• Pułapka pisowni: w celowniku i miejscowniku piszemy *stracie*, nie „strate” ani „stratcie”, bo przed końcówką *-e* spółgłoska *t* przechodzi w *c*; ta sama zmiana zachodzi w *kobieta – kobiecie*.
• Zwroty: *rachunek zysków i strat*, *bilans strat*, *spisać na straty* (uznać za bezpowrotnie stracone). Czasownik pokrewny, *stracić*, ma też sens „pozbawić życia”.