Pluton: żołnierze, planeta karłowata, bóg i pierwiastek

Pluton to jeden z tych rzeczowników, które mają kilka niezwiązanych ze sobą znaczeń. W wojsku oznacza oddział zwykle kilkudziesięciu żołnierzy, w astronomii planetę karłowatą, a w chemii pierwiastek o liczbie atomowej 94. Ten pierwszy sens łączy się z armią.

• Oddział wojskowy. *Pluton wyruszył rano na ćwiczenia.*
• Planeta karłowata Układu Słonecznego. *Pluton utracił status planety w 2006 roku.*
• Bóg zaświatów w mitologii rzymskiej, odpowiednik Hadesa. *Pluton rządził podziemiem.*
• Pierwiastek chemiczny (Pu). *Pluton jest promieniotwórczy.*

Odmiana rzeczownika

Pluton w zdaniu

• Dowódca plutonu kazał zarządzić postój.Dopełniacz *plutonu* – kontekst wojskowy.
• W 2006 roku Pluton stracił status planety.Z wielkiej litery, bo to nazwa własna ciała niebieskiego.
• Pluton jest metalem ciężkim i toksycznym.Pierwiastek piszemy małą literą: *pluton*, *uran*.

Skąd się wziął pluton i kto jest plutonowym

• Pochodzenie wojskowe: z francuskiego *peloton* – „kłębek, gromadka”. Od nazwy oddziału pochodzi stopień *plutonowy*, czyli podoficera, który w polskim wojsku znajduje się wyżej niż starszy kapral.
• Planeta i bóg: nazwa pochodzi z łacińskiego *Pluto*, imienia władcy podziemia; planetę nazwano tak w 1930 roku.
• Pisownia: o planecie i bogu piszemy wielką literą, o pierwiastku oraz oddziale małą. Rozróżnia je zwykle kontekst zdania.
• Powiązania: o stopniach wojskowych mówi też oficer.