Pizza po polsku: zapis, wymowa i odmiana
Pizza to okrągły płaski placek z ciasta drożdżowego pieczony z sosem pomidorowym, serem i dodatkami, pochodzący z Neapolu.
Pizza to słowo, które nie wymaga tłumaczenia, ale pisownia potrafi zaskoczyć. Piszemy podwójne *z*, a wymawiamy [picca]. Rzeczownik jest rodzaju żeńskiego, a odmiana jest regularna, jak przy większości słów na -a.
- Włoskie danie z ciasta, sosu i sera. *Zamówiliśmy dużą pizzę z pieczarkami.*
- Posiłek na wynos. *Wieczorem jemy pizzę przed telewizorem.*
- Nazwa lokalu w mowie potocznej. *Spotkamy się na pizzy.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | pizza | pizze |
| Dopełniacz | pizzy | pizz |
| Celownik | pizzy | pizzom |
| Biernik | pizzę | pizze |
| Narzędnik | pizzą | pizzami |
| Miejscownik | o pizzy | o pizzach |
Pizza w zdaniu
- Poproszę pizzę z podwójnym serem.Zamówienie w restauracji.
- Dziś na kolację jemy pizzę domową.Domowe przygotowanie.
- Pizze w tej pizzerii są ogromne.Liczba mnoga w mowie potocznej.
Neapol, Margherita i wymowa
- Pizza narodziła się w Neapolu, gdzie robiono ją jako tanie jedzenie dla robotników.
- Według popularnej opowieści z 1889 roku piekarz upiekł pizzę w kolorach włoskiej flagi dla królowej Małgorzaty, stąd pizza Margherita.
- Wymowa: nie „pidza”, lecz „picca”.
- Zobacz też ciasto i obiad.
W Polsce pizzę zjada się najczęściej w pizzeriach i z dowozem, a coraz więcej osób samodzielnie piecze ją w domu. W Neapolu pizza neapolitańska ma status Niematerialnego Dziedzictwa UNESCO, wpisany w 2017 roku jako sztuka wypieku.
Czy można pisać „pica”?
Słowniki zalecają „pizza”, bo to zapożyczenie z włoskiego w oryginalnej pisowni, utrwalone w polszczyźnie.
Czy pizza ma odmianę przez przypadki?
Tak: pizza – pizzy – pizzy – pizzę – pizzą – o pizzy. Jest to wzorzec identyczny z innymi rzeczownikami żeńskimi.