Piknik, czyli posiłek na świeżym powietrzu
Piknik to wspólny posiłek lub biesiada na łonie natury, a także plenerowa impreza rodzinna lub okolicznościowa.
Piknik kojarzy się z kocem rozłożonym na trawie i koszem pełnym jedzenia. Wyrażenie „to nie piknik” oznacza, że sprawa wcale nie jest lekka i przyjemna. Słowo trafiło do polszczyzny z Zachodu. Pierwotnie piknikiem nazywano wspólne przyjęcie, na które każdy przynosił własną potrawę, a dziś pasuje do każdego plenerowego jedzenia, także z koszem pełnym kanapek.
- Posiłek w plenerze. *W niedzielę urządziliśmy piknik nad rzeką.*
- Plenerowa impreza. *Piknik rodzinny w parku zaczyna się o dwunastej.*
- Coś łatwego i przyjemnego (w przeczeniu). *Praca w kuchni to nie piknik.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | piknik | pikniki |
| Dopełniacz | pikniku | pikników |
| Celownik | piknikowi | piknikom |
| Narzędnik | piknikiem | piknikami |
| Miejscownik | pikniku | piknikach |
Piknik w zdaniu
- Spotkamy się na pikniku w sobotę.Z imprezami używamy przyimka „na”, nie „w”.
- Zabierz koc piknikowy i termos.Przymiotnik *piknikowy* kończy się na „-owy”, jak *domowy* czy *ślubny*.
- To nie był piknik, tylko ciężka wyprawa.Potoczne zaprzeczenie lekkości zadania.
Pochodzenie i pisownia
- Etymologia: z francuskiego *pique-nique*, słowa z XVII wieku, upowszechnionego w Europie także przez angielski *picnic*.
- Pisownia: po polsku piszemy *piknik*, a nie *picnic*; litera „c” z angielskiego zmieniła się w „k”, bo tak oddajemy dźwięk.
- Odmiana: w miejscowniku mówimy *na pikniku*, w dopełniaczu *bez pikniku*.
Czy mówi się „w pikniku”?
Nie. Poprawna jest forma „na pikniku”, bo piknik to wydarzenie, a nie zamknięte pomieszczenie.
Czym różni się piknik od grilla?
Piknik to szersze pojęcie: jedzenie może być zimne i zapakowane. Na grillu potrawy przygotowuje się na miejscu.