Obrona: od murów zamku po salę sądową

Obrona to działanie mające uchronić kogoś lub coś przed atakiem. Używa się jej też w sporcie, prawie i na uczelni.

Obrona to każde działanie, które ma uchronić kogoś lub coś przed zagrożeniem. W prawie karnym istnieje pojęcie „obrony koniecznej”, czyli odparcia bezpośredniego, bezprawnego ataku — ale tylko w granicach proporcjonalności. Przeciwieństwem jest atak.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikobronaobrony
Dopełniaczobronyobron
Celownikobronieobronom
Biernikobronęobrony
Narzędnikobronąobronami
Miejscownikobronieobronach

Obrona w zdaniu

Bronić, obronić i obrońca

Rzeczownik pochodzi od czasownika bronić (niedokonany). Jego dokonanym odpowiednikiem jest obronić: bronię tezy, ale obroniłem tezę (raz, skutecznie). W sporcie obrońca to zawodnik formacji, w prawie — adwokat. Zwróć uwagę, że obrońca w sądzie nie jest tym samym co „oskarżyciel”. Nazwa „obrona cywilna” oznacza dziś system ochrony ludności przed klęskami i zagrożeniami.

W piłce nożnej „obrona” to także zespół zawodników przy własnej bramce, a bramkarz stanowi jej ostatnią linię. W szachach mówimy o obronie sycylijskiej czy francuskiej, czyli ustalonych odpowiedziach na ruchy przeciwnika.

Najczęstsze pytania

Czym różni się obrona od ochrony?

Obrona zakłada reakcję na atak, ochrona ma charakter ciągły, prewencyjny.

Jak się mówi o egzaminie dyplomowym?

„Obrona pracy” lub „obrona dyplomu”: obronić pracę znaczy zdać ten egzamin.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 6-literowych