Miłość, lubienie, kochanie: różne stopnie uczucia

Miłość to silne uczucie przywiązania i życzliwości wobec kogoś lub czegoś. Słowo pochodzi od przymiotnika „miły” — dosłownie to „bycie miłym”, czyli kimś, kogo chce się mieć blisko. Poeci opisali ją na tysiące sposobów, ale zwykłe uczucie bywa prostsze od wierszy.

• Uczucie romantyczne. *Ich miłość przetrwała lata rozłąki.*
• Przywiązanie rodzinne. *Miłość matki do dziecka.*
• Zamiłowanie do czegoś. *Miłość do gór zabierała mu każdy weekend.*
• Ukochana osoba (potocznie). *To jej wielka miłość.*

Odmiana

Miłość w zdaniu

• Miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się rzadko.Utrwalone wyrażenie, często ironiczne.
• Zrobił to z miłości do rodziny.Przyimek „z” + dopełniacz oznacza przyczynę.
• Miłość nie wybiera.Przysłowie o nieprzewidywalności uczuć.

Kochać, lubić, miłować

Polszczyzna rozróżnia stopnie uczucia: *lubić* to sympatia, *kochać* to głębsze przywiązanie, a *miłować* — dziś już uroczyste, biblijne („miłuj bliźniego”). Gdy ktoś mówi do ciebie kochany, może to być czułość, a czasem tylko grzeczność. Uwaga na pisownię: litera ł w „miłość” czytamy jak [w], więc nie wolno pisać „miuość”. Bywa też bolesna, zwłaszcza gdy dochodzi do zdrady.

Warto znać pokrewne słowa z tego samego pnia: miły, miłośnik, umiłowanie, miłosierdzie, a także zdrobnienia czułości, takie jak „kochanie” czy „miłości moja”. Wołacz „miłości!” w mowie potocznej służy jako zwrot do bliskiej osoby.

Najczęstsze pytania