Kropka: od znaku interpunkcyjnego po „koniec, kropka”

Kropka to znak interpunkcyjny kończący zdanie oraz mała okrągła plamka lub punkt. Występuje w wielu stałych wyrażeniach, jak „koniec, kropka”.

Kropka to najmniejszy znak w polskim piśmie, a zarazem jeden z najważniejszych. Wyrażenie „koniec, kropka” znaczy, że dyskusja jest zamknięta: kropka bowiem kończy zdanie i nie zostawia już miejsca na dalsze argumenty. Słowo to ma też znaczenie dosłowne: mała okrągła plamka.

Odmiana przez przypadki

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkropkakropki
Dopełniaczkropkikropek
Celownikkropcekropkom
Biernikkropkękropki
Narzędnikkropkąkropkami
Miejscownikkropcekropkach

Kropka w zdaniu

Zasady i frazeologia

W polskim zapisie liczb część dziesiętną oddziela przecinek, a nie kropka, więc „3,5” to trzy i pół. Kropkę widzimy za to w datach (*12.03.2026*) i w godzinach (*12.30* obok *12:30*). W adresach internetowych oddziela człony nazwy, dlatego czytamy ją po prostu: „kropka”.

Czy po skrócie zawsze stawiamy kropkę?

Nie. Kropkę stawiamy, gdy skrót nie kończy się ostatnią literą wyrazu: „ul.” (ulica), „godz.” (godzina). Skrót kończący się ostatnią literą, jak „dr” lub „mgr”, jest bez kropki.

Jaka jest forma dopełniacza liczby mnogiej?

Poprawnie „kropek”, na przykład „pełno kropek na szybie”.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 6-literowych