Kontra: przeciw, kontratak i brydżowe zapowiedzi

Kontra to w polszczyźnie określenie sprzeciwu lub przeciwności: oznacza także kontratak w sporcie oraz zapowiedź w brydżu. Jako przyimek znaczy „przeciw”.

Kontra to krótkie słowo o dużej rozpiętości zastosowań. Pochodzi z łaciny, w której *contra* znaczyło „przeciw”, i w tej roli zachowuje się do dziś, zwłaszcza w tytułach: Polska kontra Niemcy. Jako rzeczownik pojawia się w sporcie i w grach karcianych.

Odmiana przez przypadki

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkontrakontry
Dopełniaczkontrykontr
Celownikkontrzekontrom
Biernikkontrękontry
Narzędnikkontrąkontrami
Miejscownikkontrzekontrach

Kontra w zdaniu

Kontra jako przedrostek

Kontra występuje też w wyrazach złożonych: kontratak, kontrabas, kontrargument. Pisze się ją łącznie, bez łącznika. Kontrabas nosi nazwę od włoskiego *contrabbasso*, czyli instrumentu grającego niżej niż zwykły bas. W meczu kontra oznacza szybkie przejście z obrony do ataku, a w brydżu zapowiedź podwajającą stawkę, co przypomina ryzyko znane z gry w karty.

Warto zwrócić uwagę, że przyimek „kontra” w tytułach meczów lub procesów (*Kowalski kontra Nowak*) jest nieodmienny i nie wymaga żadnego przypadku, w przeciwieństwie do „przeciw”, które łączy się z celownikiem: przeciw komuś, przeciw czemuś.

Jak pisać wyrazy z kontra?

Łącznie: kontratak, kontrargument, kontrabas. Przedrostek nie wymaga łącznika.

Czy poprawnie jest „pro i kontra”?

Tak. To wyrażenie utrwalone z łaciny, choć częściej mówimy po prostu „za i przeciw”. W obu wersjach chodzi o zestawienie argumentów.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 6-literowych