Kolano: staw, „na kolanie” i do trzeciego pokolenia
Kolano to staw łączący udo z podudziem, umożliwiający zginanie nogi. W przenośni to także kształt przypominający zgięcie, na przykład kolano rury.
Kolano to największy staw w ludzkim ciele i jedno z tych słów, które łatwo rozpoznać w języku. Wyrażenie „zrobić coś na kolanie” wcale nie dotyczy kolana, lecz pośpiechu: znaczy wykonać coś naprędce i byle jak. Z tego powodu warto znać znaczenia dosłowne i frazeologiczne.
- Staw w nodze. *Piłkarz przeszedł operację kolana.*
- Zgięty element rury lub przewodu. *Hydraulik wymienił kolano pod zlewem.*
- Pokolenie (w wyrażeniu „do siódmego kolana”). *Byli spokrewnieni do siódmego kolana, czyli bardzo daleko.*
Odmiana przez przypadki
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | kolano | kolana |
| Dopełniacz | kolana | kolan |
| Celownik | kolanu | kolanom |
| Biernik | kolano | kolana |
| Narzędnik | kolanem | kolanami |
| Miejscownik | kolanie | kolanach |
Kolano w zdaniu
- Dziecko usiadło dziadkowi na kolanach.Liczba mnoga, bo człowiek ma dwa kolana.
- Ten raport robiono na kolanie.Potocznie: w pośpiechu, bez przygotowania.
- Woda sięgała mu po kolana.Przyimek „po” z biernikiem liczby mnogiej.
Frazeologia
- Łamać kogoś przez kolano — zmuszać siłą do posłuszeństwa.
- Paść na kolana — ukorzyć się albo okazać wielki podziw.
- Mieć miękkie kolana — czuć słabość z emocji, ze strachu lub z zachwytu.
- Etymologia — prasłowiańskie *kolěno*, zdaniem badaczy związane z rdzeniem „obracać, zginać”, od którego pochodzi też koło.
Kolano jest często narażone na urazy, zwłaszcza u biegaczy i piłkarzy, dlatego słowo to pojawia się w polszczyźnie sportowej i medycznej: *skręcone kolano*, *więzadła krzyżowe w kolanie*. Lekarze mówią też o „kolanie biegacza” i „kolanie skoczka”, czyli przeciążeniowych bólach w okolicy rzepki.
Czy kolano to część [nogi](/dictionary/noga)?
Tak, kolano jest stawem pośrodku nogi, między udem a podudziem. Wchodzi w skład kończyny dolnej.
Czy poprawnie jest „na kolanie” czy „na kolanu”?
Poprawnie „na kolanie”: w miejscowniku występuje końcówka -ie ze zmiękczeniem n.