Echo: odbity dźwięk, który zmienia się w metaforę
Echo to dźwięk odbity od przeszkody i słyszany po krótkiej chwili. W przenośni to reakcja, rezonans, np. szerokie echo wydarzeń w mediach.
Echo to dźwięk, który dociera do nas po odbiciu od ściany, skały lub zbocza gór. Jeśli krzykniesz w pusty kanion, usłyszysz własny głos opóźniony o ułamek sekundy. W przenośni mówimy o echu wydarzeń, czyli o tym, jak szeroko ludzie na nie zareagowali.
- Odbity dźwięk. *W jaskini było słychać echo naszych kroków.*
- Oddźwięk, reakcja. *Jego słowa wywołały szerokie echo w prasie.*
- Pozostałość, ślad. *Echa dawnych sporów wciąż wracają.*
- Badanie USG (potocznie). *Lekarz zlecił echo serca.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| mianownik | echo | echa |
| dopełniacz | echa | ech |
| celownik | echu | echom |
| biernik | echo | echa |
| narzędnik | echem | echami |
| miejscownik | echu | echach |
Przykłady użycia
- W pustej hali wszystko rozlegało się echem.Narzędnik „echem” bywa używany jak przysłówek.
- Echa tej decyzji słychać do dziś.Liczba mnoga w znaczeniu: skutki, odgłosy.
- Odbiło się to szerokim echem.Utrwalony zwrot dziennikarski.
Nimfa Echo
W mitologii greckiej Echo była nimfą, którą Hera pozbawiła zdolności samodzielnego mówienia. Mogła tylko powtarzać ostatnie słowa cudzej wypowiedzi. Zakochała się w pięknym Narcyzie, ale ten ją odrzucił, a ona zniknęła, zostawiając wyłącznie głos. Od jej imienia pochodzi grecki wyraz *ēchō*, a przez łacinę polskie „echo”. Dźwięk wokół nas to odgłos, ale tylko ten odbity zasługuje na miano echa.
Czy „echo” jest rodzaju nijakiego?
Tak. Mówimy „to echo”, „echa”, „z echem”. W liczbie mnogiej mamy „echa”, a dopełniacz ma końcówkę zerową: „wiele ech”.
Co znaczy „echo serca”?
To potoczna nazwa echokardiografii, badania ultrasonograficznego pokazującego pracę serca. Metoda opiera się na odbiciu fal, podobnie jak zwykłe echo.