Całość: gdy części tworzą coś większego

Całość to zespół wszystkich elementów, które razem tworzą jakąś jednostkę. Mówimy tak o dziele, zadaniu lub sumie, wziętych razem, bez pomijania części.

Całość to rzeczownik rodzaju żeńskiego, który wywodzi się od przymiotnika *cały*. Starożytna maksyma, przypisywana Arystotelesowi, mówi, że całość to coś więcej niż suma jej części. W gramatyce, filozofii i życiu codziennym słowo to oznacza komplet.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaPrzykład
MianownikcałośćCałość była gotowa.
DopełniaczcałościBrakuje całości.
CelownikcałościPrzyglądał się całości.
BiernikcałośćObejrzał całość.
NarzędnikcałościąZachwycona całością.
Miejscowniko całościMówiono o całości.

Przykłady użycia

Cały, całość i pisownia

Wyraz jest utworzony od przymiotnika *cały*, który oznacza nieuszkodzony, kompletny. Rodzina słów obejmuje *całkowity*, *całokształt*, *całkiem*. We wszystkich tych wyrazach rdzeń *cał-* zachowuje przekreślone ł, bo pochodzą od jednego przymiotnika. W przeciwieństwie do części, całość zawiera wszystkie składniki. Pojedynczy element nabiera znaczenia dopiero w kontekście całości, dlatego mówi się o analizie *całościowej*.

Czy całość i cały to to samo?

Nie. Cały to przymiotnik opisujący cechę, a całość to rzeczownik nazywający zbiór elementów traktowanych razem.

Jak napisać całość: z ł czy l?

Całość, z ł. Pomaga przymiotnik cały, w którym ł jest wyraźne w wymowie.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 6-literowych