Biurko: mebel, bez którego nie ma pracy ani lekcji
Biurko to stół z przegródkami i szufladami, przy którym pisze się, czyta lub pracuje na komputerze. Używa się go w domu, w szkole i w biurze.
Biurko to mebel, który łączy powierzchnię roboczą z miejscem do przechowywania papierów. Biurko ma wspólny rdzeń z biurem, dlatego trudno pomyśleć o jednym bez drugiego. Rzeczownik jest rodzaju nijakiego.
- Mebel do pracy. *Na biurku leżała sterta dokumentów.*
- Miejsce pracy w biurze. *Praca przy biurku męczy kręgosłup.*
- Przenośnie, stanowisko urzędnicze. *Wróciła za biurko po urlopie.*
- Biurko szkolne. *Dzieci siedziały w ławkach, nauczyciel za biurkiem.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | biurko | biurka |
| Dopełniacz | biurka | biurek |
| Celownik | biurku | biurkom |
| Biernik | biurko | biurka |
| Narzędnik | biurkiem | biurkami |
| Miejscownik | o biurku | o biurkach |
Przykłady użycia
- Usiądź przy biurku i zacznij odrabiać lekcje.Przyimek *przy* z miejscownikiem.
- Wszystko mam na biurku, nawet kubek z kawą.Przyimek *na* z miejscownikiem opisuje położenie.
- Praca zza biurka jest mniej męcząca niż stanie w sklepie.Wyrażenie *zza biurka* oznacza pracę biurową.
Od biura do biurka
Biurko pochodzi od wyrazu biuro, który w polszczyźnie pojawił się z francuskiego *bureau*. Francuskie *bureau* oznaczało dawniej gruby, wełniany materiał, którym przykrywano stół do pisania, i dopiero potem sam stół, a następnie pomieszczenie. W polskim krzesło i biurko są nierozłączną parą w opisach wnętrz. Dopełniacz liczby mnogiej, *biurek*, ma wstawną samogłoskę *e*, jak w wyrazach *okno, okien* i *lustro, luster*.
Czy biurko pochodzi od biura?
Tak, to słowo utworzone od biuro za pomocą przyrostka -ko.
Czy mówi się przy biurku czy na biurku?
Siedzimy przy biurku, a przedmioty leżą na biurku.