Grond: de bodem onder je voeten en de reden erachter
Grond is de bovenste laag van de aarde waar je op loopt of in plant. Het betekent ook reden, zoals in 'op grond van' en 'gronden voor ontslag'.
Het woord grond begint letterlijk onder je voeten en eindigt bij abstracte begrippen als reden en motief. Daardoor is het een van die woorden die je zowel in de tuin als in de rechtbank tegenkomt. Vlakbij liggen bodem en aarde, maar ze zijn niet inwisselbaar.
- Aardoppervlak of bovenlaag. *Het vee graast op vruchtbare grond.*
- Terrein of bezit. *Hij koopt een stuk grond.*
- Reden of motief. *Er is geen grond voor klachten.*
- Bodem van een zee of water. *Op de grond van de zee.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Enkelvoud | de grond | vruchtbare grond |
| Meervoud | gronden | de gronden voor ontslag |
| Verkleinwoord | het grondje | een grondje om te schoppen |
| Werkwoord | gronden | hij grondt zijn mening op feiten |
| Samenstelling | grondwet, grondstof | de grondwet van België |
Zo gebruik je het
- Hij viel met een smak op de grond.Letterlijke betekenis; het voorzetsel op is hier vast.
- Op grond van de feiten is hij vrijgesproken.Formeel en juridisch gebruik van op grond van.
- Ze stampte een bedrijf uit de grond.Figuurlijk: iets in korte tijd opzetten.
Op grond van of ten gevolge van?
Let op: *op grond van* is een voorzetselgroep die een reden aangeeft en wordt vooral in officiële teksten gebruikt. *In de grond* heeft ook een figuurlijke betekenis: *In de grond heeft ze gelijk* betekent in wezen. Het werkwoord *gronden* betekent iets laten steunen op iets anders: *een mening gronden op feiten*.
Wat is het verschil tussen grond en bodem?
Bodem gebruik je wetenschappelijk of voor de onderkant van iets, grond is alledaagser en kan ook perceel of reden betekenen.
Is 'grond' een de- of het-woord?
Het is een de-woord: de grond.