Eed of eet? Een kwestie van d of t

Een eed is een plechtige belofte of bevestiging waarmee je de waarheid van je woorden bekrachtigt, bijvoorbeeld voor de rechter of bij een beƫdiging.

Een eed is een plechtige belofte. Je spreekt hem uit als iemand moet kunnen vertrouwen dat je de waarheid vertelt, en je schrijft hem met een d, niet met een t. Dat verschil is een bekende spellingval.

Vormen

VormWoordVoorbeeld
Lidwoordde eedDe eed is gezworen.
MeervoudedenTwee eden.
Samenstellingmeineed, eedafleggingValse eed; het afleggen.
Werkwoordbeƫdigeneen getuige beƫdigen

Eed in een zin

Eed of eet

Het zelfstandig naamwoord eed en de vorm eet van het werkwoord *eten* klinken hetzelfde. Je schrijft *eed* met een d, zoals je ook *eden* in het meervoud schrijft. Bij de vorm *eet* denk je aan eten. Een valse eed heet meineed en wordt in rechtszaken strafbaar gesteld. Naast de eer hoort de eed bij het woordveld van waarheid en ook van recht. In Nederland en Vlaanderen leggen getuigen, ambtenaren en advocaten soms een eed af, en wie dat liever niet godsdienstig doet, mag een belofte afleggen. Het gebruik van het woord is formeel en juridisch.

Hoe weet ik of ik eed of eet moet schrijven?

Verleng het woord: eden betekent eed, eten betekent eet.

Wat is onder ede?

Plechtig verklaren dat iets waar is, vaak in de rechtbank.

Wat is meineed?

Opzettelijk een valse verklaring onder ede afleggen.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 3 letters