Juf: de vertrouwde aanspreekvorm op school
Juf is de informele naam voor een vrouwelijke leerkracht, vooral op de basisschool. Het is een verkorting van juffrouw.
Op de basisschool is de juf een bekende. Het woord is een verkorting van *juffrouw*, dat in de middeleeuwen een jonkvrouw aanduidde. Kinderen noemen hun lerares meestal 'juf', gevolgd door de voornaam: 'juf Anneke'. De mannelijke tegenhanger is 'meester'. Een juf geeft les aan jonge kinderen en is een soort lerares.
- Vrouwelijke leerkracht. *Juf Anna leest een verhaal voor.*
- Kinderverzorgster. *De juf van de kinderopvang.*
- Aanspreekvorm. *Juf, mag ik naar de wc?*
Vormen van juf
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | de juf | De juf lacht. |
| Meervoud | juffen | Zeldzaam; vaak 'juffen en meesters'. |
| Verkleinwoord | juffie | Zeer informeel. |
| Mannelijk | meester | Meester Jan. |
| Volledig | juffrouw | Formeler en ouder. |
Juf in zinnen
- De juf deelt de schriften uit.Gewoon schoolgebruik.
- Juf Anneke had vandaag een vrije dag.Voornaam erachter, hoofdletter bij naam.
- Juffen en meesters stonden op het schoolplein.Gebruik voor een groep leerkrachten.
Van jonkvrouw tot juf
Het woord *juffrouw* komt van *jonkvrouw*, een ongetrouwde adellijke dame. Via vormen als *juffer* werd het eerst een beleefd woord voor elke jonge vrouw en later een aanspreekvorm voor onderwijzeressen. Vandaag gebruik je juf vooral op de basisschool; op de middelbare school zeg je vaak 'mevrouw'. In Vlaanderen gebruikt men ook 'juf', naast 'meester' voor mannelijke leerkrachten.
Moet ik juf of mevrouw zeggen?
Op de basisschool juf, op de middelbare school meestal mevrouw.
Wat is het mannelijke woord voor juf?
Meester, bij de kleuters en de lagere school.
Is juf beleefd?
Ja, het is een vertrouwde aanspreekvorm; je gebruikt er meestal de voornaam bij.