Wideo: słowo, które się nie odmienia
Wideo to technika zapisu i odtwarzania ruchomego obrazu, a także sam nagrany materiał. W polszczyźnie rzeczownik jest nieodmienny.
Wideo weszło do polszczyzny z łaciny, ale dotarło do nas przez angielski. Łaciński czasownik *video* znaczy „widzę”, więc dosłownie słowo opisuje to, co oglądamy. W internecie często stoi samotnie, bez dodatkowych oznaczeń.
- Nagrany obraz. *Obejrzałem wideo z koncertu.*
- Technika. *Wideo cyfrowe zastąpiło taśmy.*
- Odtwarzacz. *W szafce stoi stare wideo.*
- Jako człon złożeń. *Wideokonferencja, wideorozmowa.*
Forma
| Cecha | Wideo | Uwaga |
|---|---|---|
| Rodzaj | nijaki | to wideo, nowe wideo |
| Liczba | nieodmienne | dwa wideo |
| Przymiotnik | wideo | kamera wideo |
| Złożenia | wideo- | wideokonferencja |
| Pisownia | przez „w” | nie „video” |
Przykłady
- Wrzuciłem nowe wideo na kanał.Rzeczownik nijaki w mianowniku i bierniku.
- Spotkanie przez wideo.Nieodmienne, podobnie jak „euro”.
- W salonie stoi stare wideo, ale nikt z niego nie korzysta.Znaczenie sprzętu domowego.
Pisownia i różnice
- W standardowej polszczyźnie piszemy wideo, bez angielskiego „v”.
- W złożeniach: wideokonferencja, wideoblog, ale w dawnych zapisach spotkasz też *video-*.
- Film jest szerszy: to dzieło z fabułą, a wideo to nośnik lub nagranie.
- W liczbie mnogiej słowo nie zmienia kształtu: *kilka wideo*.
W latach osiemdziesiątych wideo oznaczało przede wszystkim magnetowid i kasety VHS, które wypożyczało się z osiedlowej wypożyczalni. Dziś to głównie plik wysyłany przez internet. Zmiana nośnika nie wpłynęła na słowo, które wciąż funkcjonuje jako krótkie określenie nagrania.
Czy można powiedzieć „z wideem”?
Nie, w poprawnej polszczyźnie to „z wideo”, bo słowo jest nieodmienne.
Czy „wideo” i „film” to to samo?
Nie. Wideo jest techniką lub nośnikiem, film to dzieło audiowizualne.
Jak zapisać „wideo” w liczbie mnogiej?
Bez zmian: „trzy wideo”, „kilka wideo”. Odmiany nie ma.