Natura: przyroda czy charakter?

Natura to wszystko, co istnieje bez ingerencji człowieka, a jednocześnie wrodzona skłonność do pewnych zachowań. Wyrażenie „martwa natura” to kalka z francuskiego *nature morte* i oznacza obraz przedstawiający nieruchome przedmioty, takie jak owoce czy dzbany. Przyroda z kolei to także las i każde drzewo rosnące w nim.

• Przyroda. *Wolny czas spędzamy na łonie natury.*
• Charakter, usposobienie. *Z natury jest nieśmiała.*
• Istota rzeczy. *To leży w naturze ludzkiej.*
• Forma zapłaty. *Rozliczono się w naturze, a nie pieniędzmi.*

Odmiana

Natura w zdaniu

• Z natury jestem ciekawy świata.„Z natury” znaczy: od urodzenia, z usposobienia.
• Ludzie szanują naturę bardziej niż dawniej.W tym znaczeniu słowo bywa pisane małą literą.
• Wiosną natura budzi się do życia.Użycie literackie, często w opisach.

Natura i jej pochodne

Słowo pochodzi od łacińskiego *natura*, czyli „narodzenie, istota”, spokrewnionego z czasownikiem *nasci* — „rodzić się”. Do tej rodziny należą „naturalny”, „naturszczyk” i „naturalizacja”. Zwróć uwagę na wyrażenie w naturze (w formie rzeczowej, nie pieniężnej) oraz na łonie natury (na świeżym powietrzu, wśród przyrody).

Spór „natura czy wychowanie” (po angielsku *nature vs nurture*) dotyczy tego, w jakim stopniu o człowieku decydują geny, a w jakim środowisko. W polszczyźnie mówimy raczej o „cechach wrodzonych i nabytych”, choć słowo „natura” pojawia się w obu wersjach dyskusji.

Najczęstsze pytania