Lina i lin: dwa rzeczowniki o tej samej formie

Lina to więcej niż sznur. Jest grubsza, mocniejsza i zwykle skręcona z wielu splotów, dlatego nadaje się do holowania statków, ratownictwa i cyrkowych występów. Słowo ma też zabawną cechę: jego dopełniacz liczby mnogiej „lin” wygląda tak samo jak mianownik nazwy ryby.

• Mocny sznur. *Wspinacze związali się liną.*
• Lina stalowa. *Dźwig utrzymuje ciężar na stalowej linie.*
• Wyposażenie cyrku. *Akrobata chodzi po linie.*
• Przenośnie. *Rzucił koledze linę ratunkową.*

Odmiana

Przykłady

• Ratownik rzucił tonącemu linę.Biernik; lina jako sprzęt ratunkowy.
• Dzieci bawiły się w przeciąganie liny.Dopełniacz po „przeciąganie”; nazwa gry.
• Cyrkowiec balansował na linie nad sceną.Miejscownik po „na”.

Lina czy lin?

Rzeczownik „lin” oznacza rybę z rodziny karpiowatych, żyjącą w stawach, i jest rodzaju męskiego: lin. Dopełniacz liczby mnogiej liny to także „lin”, więc „zwój lin” i „staw pełen lin” brzmią tak samo, choć dotyczą czego innego. Rozpoznasz je z kontekstu. Z liną łączy się też słowo cyrk, bo linoskoczek chodzi po cienkiej linie rozpiętej wysoko nad areną. Nie myl jej z linią, czyli kreską, ani z liną jako słowem żeglarskim: na statku sznury mają osobne nazwy, na przykład cumy i szoty. Tradycyjne liny wyplatano z konopi, a dziś najczęściej robi się je z włókien syntetycznych.