Karma czy karma? Dwa słowa o różnych początkach
Karma to pokarm dla zwierząt, zwykle gotowy i sprzedawany w opakowaniach. Osobne słowo „karma” oznacza w religiach Wschodu zasadę, wedle której czyny wracają do człowieka.
Karma to klasyczny homonim: dwa niezwiązane słowa brzmią tak samo. Pierwsza karma trafia do miski kota, druga wraca do człowieka jako skutek jego czynów. Zwykle odróżnisz je po kontekście: o kotach mówisz „sucha karma”, a o losie — „karma wraca”. Sprawdź też kot i los.
- Pokarm dla zwierząt. *Kupiłem karmę dla psa.*
- Zasada przyczyny i skutku w religiach Wschodu. *Wierzy w karmę.*
- Potocznie: kara lub nagroda za czyny. *Karma wraca!*
Odmiana przez przypadki
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | karma | karmy |
| Dopełniacz | karmy | karm |
| Celownik | karmie | karmom |
| Biernik | karmę | karmy |
| Narzędnik | karmą | karmami |
| Miejscownik | karmie | karmach |
Przykłady użycia
- Dałem kotu pół miski karmy.Dopełniacz po określeniu ilości.
- Karma karze tych, którzy krzywdzą innych.Potoczne rozumienie, nie ścisłe znaczenie religijne.
- Wybierz karmę odpowiednią dla wieku zwierzaka.Rzeczownik w bierniku: karmę.
Skąd dwa początki
Karma dla zwierząt wywodzi się z prasłowiańskiego *kъrma*, od którego pochodzi też czasownik karmić. Karma w sensie religijnym przyszła z sanskrytu: *karman* znaczy „czyn, działanie”. W hinduizmie i buddyzmie to idea, że każde działanie ma skutek, który kiedyś wróci do sprawcy. Polszczyzna przejęła słowo dość późno i dziś żartobliwie używa go w zdaniach typu „karma wraca”. W odmianie oba słowa są identyczne, więc ich rozróżnienie zależy tylko od kontekstu.
Czy karma to to samo co przeznaczenie?
Nie. Przeznaczenie jest narzucone z zewnątrz, a karma to skutek własnych działań.
Jak odróżnić karmę dla psa od karmy duchowej?
Po kontekście: obok słów typu sucha, mokra, saszetka mowa o jedzeniu, a obok słów czyn, los, wiara — o pojęciu religijnym.