Ekspert: ktoś, kto wie więcej, albo biegły w sądzie

Ekspert to ktoś, kogo opinia w danej dziedzinie ma szczególną wagę, bo opiera się na wiedzy i praktyce. Słowo kojarzy się z autorytetem, ale w mediach bywa nadużywane: ekspertem nazywa się niekiedy każdego, kto zabiera głos. Pochodzi z łaciny (*expertus* — doświadczony) przez francuskie *expert*.

• Specjalista w dziedzinie. *Ekspert od cyberbezpieczeństwa wyjaśnił zagrożenia.*
• Biegły powołany przez sąd. *Ekspert wydał opinię o przyczynach wypadku.*
• Znawca (potocznie, ironicznie). *Wielki ekspert od cudzych problemów!*

Odmiana przez przypadki

Przykłady użycia

• Zapytałem eksperta, czy warto kupić ten sprzęt.Biernik rodzaju męskiego osobowego równa się dopełniaczowi.
• Eksperci są zgodni, że ceny wzrosną.W mianowniku liczby mnogiej t zmienia się w c.
• Rozmawiali z ekspertem o inwestycjach.Narzędnik po przyimku „z”; to nie to samo co doradca.

Ekspert, ekspertyza, specjalista

• Ekspertyza — pisemna opinia eksperta, np. techniczna lub budowlana; nie oznacza „bycia ekspertem”.
• Specjalista — ogólniejsze słowo; ekspert zakłada wyższy poziom i uznanie w branży.
• Wymiana t : c jak w *student → studenci* i *doktor → doktorzy*? W przypadku eksperta zachodzi wymiana t:c, a tu bliski jest wyraz wiedza.
• Biegły sądowy — oficjalna nazwa eksperta w postępowaniu; wpisuje go na listę prezes sądu okręgowego.