Chorąży: od chorągwi do stopnia wojskowego

Chorąży to wojskowy, który kiedyś niósł chorągiew oddziału, a dziś nosi stopień w korpusie chorążych. Wyraz „chorąży” wywodzi się od „chorągwi” i do dziś przypomina, że pierwsi chorążowie byli po prostu sztandarowymi. W wojsku i w armii stopień ten stoi tuż przed stopniem oficerskim.

• Stopień wojskowy. *Chorąży przekazał żołnierzom rozkaz dowódcy.*
• Dawny urzędnik i rycerz. *Chorąży koronny nosił chorągiew królewską podczas bitwy.*
• Nosiciel sztandaru. *Chorąży poprowadził poczet sztandarowy przez rynek.*

Odmiana rzeczownika

Chorąży w zdaniu

• Chorąży odebrał awans na Święto Wojska Polskiego.Wydarzenie wojskowe, styl oficjalny.
• Wszyscy zasalutowali chorążemu.Celownik: końcówka -emu jak w przymiotniku.
• Chorążowie spotkali się w kasynie oficerskim.Liczba mnoga męskoosobowa.

Odmiana przymiotnikowa i historia

• Odmiana: *chorąży* odmienia się jak przymiotnik męski typu *duży*: *chorążego*, *chorążemu*, *chorążym*. Dziś bywa nazywany też „chorążym sztabowym” na najwyższym szczeblu.
• Historia: w dawnej Polsce chorąży był urzędnikiem ziemskim lub koronnym; *chorąży wielki koronny* niósł chorągiew królewską.
• Pisownia: w rdzeniu piszemy „ą”, tak samo jak w słowie *chorągiew*, od którego wyraz pochodzi.
• Stopnie: w polskim wojsku są *młodszy chorąży*, *chorąży*, *starszy chorąży* i *chorąży sztabowy*.