Bestia: drapieżnik, potwór i czasem komplement
Bestia to dzikie, groźne zwierzę, a w przenośni okrutny człowiek. Potocznie bywa też używana żartobliwie lub pochlebnie o kimś bardzo silnym albo niezwykle sprawnym.
Bestia to słowo o ciężkim ładunku emocjonalnym, wywodzące się z łacińskiego *bestia*, czyli dzikie zwierzę. Gdy mówimy tak o człowieku, nie oceniamy jego wyglądu, lecz moralność lub brutalność. W mowie młodzieżowej zdarza się jednak, że bestia jest pochwałą: *ale bestia z niego na boisku!*
- Dzikie zwierzę. *Bestia ukryła się w lesie.*
- Okrutny człowiek. *To bestia, która nie zna litości.*
- Obelga. *Nazwał go bestią.* Wyraz silnie pejoratywny.
- Potocznie, o kimś znakomitym. *Na ringu to prawdziwa bestia.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | bestia | bestie |
| Dopełniacz | bestii | bestii |
| Celownik | bestii | bestiom |
| Biernik | bestię | bestie |
| Narzędnik | bestią | bestiami |
| Miejscownik | o bestii | o bestiach |
| Wołacz | bestio! | bestie! |
Przykłady użycia
- Z lasu wyskoczyła bestia o czerwonych oczach.Opis w baśniowym lub grozowym tonie.
- Ten pies to straszna bestia, ale tylko z wyglądu.Zdanie ocenne, ironiczne.
- Bestio! Jak mogłeś nas tak zostawić!Wołacz w roli ostrej obelgi, silnie emocjonalny.
Ostrożnie z rejestrem
Słowo należy do rejestru nacechowanego. W oficjalnym tekście pasuje do opisu zwierząt, w rozmowie o ludziach brzmi jak zarzut. Pokrewne wyrazy to *bestialski* (okrutny, nieludzki) i *bestialstwo*. W podobnym kręgu leży potwór, choć ten bywa mniej moralny i bardziej baśniowy, oraz zwierzę, które jest słowem neutralnym.
Czy bestia to obraźliwe słowo?
W odniesieniu do człowieka tak, bo sugeruje okrucieństwo. W sporcie lub grach bywa pochwałą, ale to zależy od kontekstu.
Jak odmienić bestia w dopełniaczu?
Bestii. W liczbie mnogiej dopełniacz brzmi tak samo: bestii.