Vlakte: waar niets het uitzicht belemmert
Een vlakte is een groot, vlak stuk land zonder heuvels. Figuurlijk komt het woord voor in uitdrukkingen als tegen de vlakte gaan, dat 'neergeslagen worden' betekent.
Een vlakte is een landschap zonder bergen. Het Nederlandse woord *vlakte* beschrijft zowel het land als de eigenschap vlak te zijn, en in uitdrukkingen betekent het vaak neerhalen of verbergen. Daardoor is het zelfs voor Nederlanders een woord met twee levens.
- Groot vlak land. *De vlakte strekte zich uit tot de horizon.*
- Het effen zijn (zeldzaam). *De vlakte van het meer.*
- In uitdrukkingen: neerslaan of weglaten. *Hij ging tegen de vlakte.*
Vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | de vlakte | De-woord. |
| Meervoud | vlaktes of vlakten | Beide goed. |
| Verkleinwoord | vlaktetje | Zelden gebruikt. |
| Uitdrukking | tegen de vlakte gaan | Omvallen, verliezen. |
Vlakte in een zin
- De ruiters trokken door de eindeloze vlakte.Beschrijvend; avontuurlijk.
- Hij werd tegen de vlakte geslagen.Informeel: omgegooid.
- Hou je mening nog even op de vlakte.Houd het nog verborgen of neutraal.
Vlakte, veld en heuvel
Een vlakte is groter dan een veld en heeft minder reliëf dan een heuvel of een dal. In Nederland, waar het land plat is, is vlakte een vertrouwd begrip, al klinkt het vaak wat plechtiger dan *weiland*. De uitdrukking *tegen de vlakte gaan* wordt veel gebruikt in sportverslagen: de bokser of de speler gaat letterlijk neer. Voor de eenvoud blijft het woord dus zowel een landschap als een metafoor.
Is vlakte hetzelfde als vlak?
Nee: vlak is een bijvoeglijk naamwoord of een tweedimensionaal oppervlak; vlakte is een groot stuk land.
Wat betekent 'op de vlakte houden'?
Iets geheim of in het midden houden.