Heuvel: kleine verhoging in het landschap

Een heuvel is een natuurlijke verhoging in het terrein, lager dan een berg. In Nederland komen heuvels voor in Zuid-Limburg, in Vlaanderen in de Vlaamse Ardennen.

Een heuvel is een verhoging die lager is dan een berg. Het hoogste punt van Nederland heet Vaalserberg en is toch maar 322 meter hoog. In Nederland is bijna alles vlak, dus een heuvel krijgt meteen een eigen naam.

Vormen

VormWoordOpmerking
Lidwoordde heuvelEen de-woord.
MeervoudheuvelsMet s.
VerkleinwoordheuveltjeKleine verhoging.
SamenstellingheuvelrugUtrechtse Heuvelrug.
SamenstellingheuveltopHoogste punt.

Heuvel in een zin

Heuvel, bult en berg

Een bult is kleiner dan een heuvel, een berg groter. Een dal ligt tussen heuvels. In Zuid-Limburg spreekt men van heuvelland, en in de Vlaamse Ardennen is een heuvel zelfs een bekende wielerklim. Het woord hoogte geeft het kenmerk aan.

Wie door Nederland fietst, merkt hoe vlak het land is. Daarom hebben heuvels meteen allure: de Cauberg bij Valkenburg is een beroemde wielerklim, en in België is de Muur van Geraardsbergen een begrip. Het woord heuvel is dus sterk verbonden met sport en toerisme.

Hoe hoog is een heuvel?

Er is geen vaste grens. Het hangt af van gebruik en landschap, en in een vlak land heet al snel iets een berg.

Is de Vaalserberg een heuvel of een berg?

Naam en hoogte van 322 meter maken hem eerder een heuvel, ook al heet hij berg.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 6 letters