Spijt hebben of het spijt me? Twee manieren om te betreuren
Spijt is het gevoel dat je iets liever anders had gedaan of dat iets niet gebeurd was. Het spijt me is ook een beleefde manier om je excuses te maken.
Spijt is een gevoel van teleurstelling in jezelf of in een situatie. Spijt als haren op je hoofd is de uitdrukking voor diepe spijt, want er zijn veel haren en weinig dat je kunt terugdraaien. Het woord kent twee hoofdvormen: het zelfstandig naamwoord en het onpersoonlijke werkwoord.
- Gevoel van berouw. *Hij had spijt van zijn woorden.*
- Excuus. *Het spijt me dat ik te laat ben.*
- Teleurstelling over iets. *Tot mijn spijt moet ik afzeggen.*
Vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Zelfstandig naamwoord | de spijt | geen meervoud |
| Infinitief | spijten | onpersoonlijk |
| Tegenwoordige tijd | het spijt | het spijt me |
| Verleden tijd | het speet | het speet hem enorm |
| Bijvoeglijk naamwoord | spijtig | vooral in Vlaanderen |
Voorbeelden in een zin
- Ik heb er nu al spijt van.Spijt hebben van is de gewone constructie.
- Het spijt me, ik heb je niet gezien.Beleefd; neutraal register.
- Spijtig genoeg is de winkel gesloten.In Vlaanderen gebruikelijk; in Nederland zeg je helaas.
Spijt, berouw en schuld
Spijt en berouw liggen dicht bij elkaar. Berouw is formeler en heeft een morele toon: je hebt echt iets verkeerd gedaan. Spijt is breder en kan ook gelden voor een gemiste kans. Wie zich ook schuldig voelt, draagt vaak beide. Een spijtoptant is iemand die later wil terugkomen op een gekozen weg, bijvoorbeeld op een besluit of een studiekeuze.
Wat is het verschil tussen spijt hebben en het spijt me?
Spijt hebben is een gevoel; het spijt me is een zin die je uitspreekt, vaak als excuus.
Is spijtig Vlaams?
Het wordt vooral in Vlaanderen veel gebruikt, maar het is ook in Nederland correct.