Blijk: een woord dat bijna alleen in blijk geven van leeft
Blijk is een teken of bewijs. Het woord komt bijna uitsluitend voor in vaste verbindingen zoals blijk geven van.
Een blijk is een teken waaruit iets duidelijk wordt. Het zelfstandig naamwoord leeft nog bijna alleen in de vaste uitdrukking 'blijk geven van', waarmee je laat zien dat je iets bezit. Het is formeler dan *tonen* en dus vooral geschikt voor brieven, kranten en toespraken.
- Teken of bewijs. *Een blijk van waardering.*
- Iets dat aantoont (in uitdrukkingen). *Zij gaf blijk van durf.*
- Juridische formule. *Ten blijke waarvan is dit stuk getekend.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | het blijk | Een blijk van vertrouwen. |
| Meervoud | (ongebruikelijk) | Blijken wordt als werkwoord gebruikt. |
| Werkwoord | blijken, bleek, gebleken | Het blijkt waar. |
| Uitdrukking | blijk geven van | Hij geeft blijk van talent. |
| Uitdrukking | ten blijke van | Ten blijke waarvan. |
Zo gebruik je het
- Hij gaf blijk van grote moed.Formeel; vaste verbinding.
- Ze stuurde een bos bloemen als blijk van dank.Beleefd en schriftelijk.
- Uit alles blijkt dat hij onschuldig is.Het werkwoord blijken, dat wel vaak voorkomt.
Blijk, bewijs en teken
Een bewijs is vaak hard en juridisch, een teken is breder en zachter, en een blijk zit daartussen: een zichtbare aanwijzing. Het werkwoord *blijken* is veel gewoner dan het zelfstandig naamwoord. Zeg je 'het blijkt dat', dan staat dat dicht bij 'het is duidelijk dat'. Let op dat *blijken* met *zijn* wordt vervoegd: *het is gebleken*.
Bestaat er een meervoud van blijk?
Nauwelijks. In formele schrijftaal komt *blijken van* voor, maar het is zeldzaam.
Wat betekent blijk geven van?
Laten zien dat je iets hebt, bijvoorbeeld inzicht of moed.