Tor: szyny, bieżnia i droga, którą coś podąża
Tor to wytyczona droga ruchu: szyny dla pociągu, trasa wyścigu lub linia lotu pocisku. W przenośni: kierunek rozwoju.
Tor to ślad, którym coś lub ktoś się porusza. Pociąg jedzie po torze, sprinter biegnie swoim torem, a człowiek w kryzysie szuka sposobu, by wrócić na właściwe tory. Łączy się ze światem kolei, czyli pociągu, i ze światem sportu, na przykład z wyścigiem.
- Szyny kolejowe lub tramwajowe. *Pociąg zjechał z toru.*
- Trasa sportowa. *Mistrz przejechał tor w rekordowym czasie.*
- Linia ruchu. *Tor lotu pocisku był prosty.*
- Kierunek życia (przenośnie). *Wreszcie wróciła na właściwe tory.*
Odmiana rzeczownika tor
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | tor | tory |
| Dopełniacz | toru | torów |
| Celownik | torowi | torom |
| Biernik | tor | tory |
| Narzędnik | torem | torami |
| Miejscownik | torze | torach |
Tor w zdaniach
- Samochód wypadł z toru na ostatnim zakręcie.Wyścigi samochodowe, język sportu.
- Wszystko poszło jak po torach.„Jak po torach” znaczy: sprawnie, bez przeszkód.
- Zawodnicy startują z różnych torów.W lekkoatletyce i pływaniu każdy zawodnik ma własny tor.
Tor w wyrażeniach
- Wejść na właściwe tory — zacząć działać poprawnie.
- Zejść z toru — zboczyć z wyznaczonej drogi.
- Tor przeszkód — trasa z wieloma utrudnieniami, także przenośnie.
- Wytorować drogę. Czasownik *torować* i *utorować* pochodzi od tego samego rdzenia co tor: oznacza robić miejsce, tworzyć ścieżkę.
- Miejscownik. Mówimy *na torze*, a nie „na toru”: po r pojawia się końcówka -ze, jak w wyrazie *dwór → na dworze*.
Czym różni się tor od szlaku?
Tor to wytyczona, często techniczna trasa, jak szyny. Szlak to droga turystyczna lub historyczna.
Co znaczy „być na dobrym torze”?
Iść w dobrym kierunku, rozwijać się zgodnie z planem. Mówimy tak o projektach, karierze i zdrowiu.