Autobus: pojazd „dla wszystkich” i jego odmiana

Autobus to pojazd, którym jedziemy do pracy, szkoły i na wakacje. Druga część słowa pochodzi od łacińskiego „omnibus”, czyli „dla wszystkich”, więc nazwa od początku mówiła o tym, że jedzie każdy. Autobus kursuje po stałej trasie, zatrzymuje się na przystankach i uzupełnia ofertę, jaką daje pociąg.

• Pojazd komunikacji publicznej. *Autobus linii 175 odjeżdża co dziesięć minut.*
• Pojazd turystyczny. *Wycieczka wyruszyła autobusem z centrum.*
• Przenośnie: coś zatłoczonego. *W piątek w sklepie był prawdziwy autobus.*

Odmiana rzeczownika

Autobus w zdaniu

• Spóźniłem się, bo uciekł mi autobus.Potocznie, zwrot frazeologiczny.
• Do szkoły jeżdżę autobusem numer 12.Narzędnik po „jechać”, przy środku transportu.
• W autobusie nie wolno głośno rozmawiać przez telefon.Miejscownik: w autobusie, z alternacją s/si.

Etymologia i pułapki

• Etymologia: greckie *autós* („sam”) i łacińskie *omnibus* („dla wszystkich”) połączono w nazwę pojazdu, który jedzie sam, bez konia; wcześniejsze omnibusy były konne.
• Skrót potoczny: *bus* oznacza zwykle mniejszy pojazd, a *busik* to minibus.
• Przyimki: mówimy *jechać autobusem* (narzędnik) i *w autobusie* (miejscownik), a nie „jechać z autobusem”.
• Pisownia: słowo piszemy łącznie; błędne są „auto bus” i „autobuss”.