Wonder: wat je verbaast, of een gebeurtenis die niet kan
Een wonder is een gebeurtenis die niet te verklaren lijkt of iets wat grote verbazing wekt. Ook zeer bijzondere dingen heten zo.
Een wonder is iets wat ons doet verstommen. Zelfs wie niet in wonderen gelooft, gebruikt het woord als hij verbaasd is: geen wonder dat het regent. Het komt vooral voor in vaste uitdrukkingen.
- Gebeurtenis die onverklaarbaar lijkt. *Het was een wonder dat niemand gewond raakte.*
- Iets bijzonders of prachtigs. *Een wonder van techniek.*
- Verbazing. *Hij keek vol wonder naar het vuurwerk.*
Vormen en samenstellingen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | het wonder | Een het-woord |
| Meervoud | wonderen | Met -en |
| Verkleinwoord | wondertje | Een klein of lief wonder |
| Samenstelling | wonderkind | Zeer begaafd kind |
| Samenstelling | wondermiddel | Middel dat alles geneest |
Wonder in een zin
- Het is een wonder dat hij het overleefde.Ernstig, over een bijna onmogelijke afloop.
- Geen wonder dat je moe bent.Vaste uitdrukking: geen wonder.
- Wonder boven wonder startte de auto weer.Uitdrukking voor een onverwachte meevaller.
Uitdrukkingen
- Geen wonder — niet verrassend: *geen wonder dat hij te laat kwam*
- Wonder boven wonder — tegen alle verwachting in
- De wonderen zijn de wereld niet uit — er gebeurt nog steeds iets onverwachts
- Een mirakel is een plechtiger woord voor hetzelfde; in religieuze taal komt het wonder uit de hemel.
Wat is het verschil tussen wonder en mirakel?
Mirakel is een meer religieus of plechtig woord voor een wonderbaarlijke gebeurtenis; wonder is gewoon taal.
Is wonder ook een werkwoord?
Je kunt je verwonderen over iets, het werkwoord is verwonderen. Wonder zelf is een zelfstandig naamwoord.