Het zware metaal dat zijn naam aan een planeet dankt

Uranium is een zwaar metaal dat vanzelf straling uitzendt. Zijn naam kreeg het in 1789, acht jaar nadat de planeet Uranus was ontdekt, en dat is de planeet waarnaar het is vernoemd. Zo heeft een element uit de grond een naam uit de hemel.

• Een radioactief scheikundig element. *Uranium heeft atoomnummer 92.*
• Brandstof voor kerncentrales. *De centrale gebruikt verrijkt uranium.*
• Ertsmateriaal. *Uranium wordt gewonnen uit pekblende.*

Vormen

Zo gebruik je het in een zin

• Het uranium wordt in centrifuges verrijkt.Technisch; in Almelo zit een bekend verrijkingsbedrijf.
• De mijn levert jaarlijks tonnen uranium.Zakelijk.
• Uranium straalt, ook al zie je dat niet.Eenvoudige uitleg voor leerlingen.

Wat maakt uranium bijzonder?

Het element werd ontdekt door de Duitse scheikundige Martin Klaproth, die het uranium noemde naar de net ontdekte planeet Uranus. Natuurlijk uranium bestaat vooral uit uranium-238 en slechts weinig uranium-235; die tweede isotoop is geschikt voor kernsplijting, vandaar dat men het moet ‘verrijken’. In Nederland doet Urenco dat in Almelo. Dat het een metaal is, zie je ook in metaal, en als bron van energie is het omstreden.