Een tuin was oorspronkelijk een omheining

Een tuin is een aangelegd stuk grond bij een huis met planten, bloemen of groenten. Het woord betekende oorspronkelijk een hek of omheining.

Een tuin is een stuk grond met planten, bij een huis of in een park. Het woord is oud en betekende eerst iets heel anders: een omheining. Je legt er bloemen aan, kweekt groenten en onderhoudt het gazon.

Vormen van tuin

KenmerkVormToelichting
Lidwoordde tuinDe-woord.
MeervoudtuinenMet -en.
VerkleinwoordtuintjeOok voor een klein stukje grond.
SamenstellingtuinmanWie een tuin onderhoudt.
SamenstellingdierentuinMet tussen-en.

Tuin in een zin

Tuin en town

Het Nederlandse *tuin* is verwant aan het Engelse *town*, dat oorspronkelijk een omheind gebied aanduidde, en aan het Duitse *Zaun*, hek. Een stad en een tuin delen dus een gemeenschappelijke wortel: beide zijn afgebakende plekken. De uitdrukking *iemand om de tuin leiden* betekent iemand misleiden. Wie een tuinman inhuurt, laat het onderhoud aan een ander over. Bij een huis spreek je vaak van een voortuin of achtertuin, afhankelijk van de plek.

Wat is een tuin?

Een stuk grond met planten, meestal naast een woning.

Wat betekent om de tuin leiden?

Iemand misleiden of bedriegen.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 4 letters