Oost, west, thuis best: een windrichting met geschiedenis

Oost is de windrichting waar de zon opkomt. Het woord staat ook voor het oostelijke deel van een gebied en, historisch, voor de Nederlandse koloniën in Azië.

Oost is de richting waar de zon opkomt. Het woord is verwant aan het Engelse *east* en het Latijnse *aurora*: ze delen dezelfde stam voor 'dageraad'. In het Nederlands heeft het ook een koloniale lading: 'naar de Oost' betekende vroeger vertrekken naar Nederlands-Indië.

Vormen

VormSchrijfwijzeVoorbeeld
Zelfstandig naamwoordoostOost is rechts op de kaart.
Met lidwoordhet oostenIn het oosten van het land.
BijvoeglijkoostelijkEen oostelijke wind.
BijwoordoostwaartsWe reisden oostwaarts.
SamenstellingnoordoostNoordoost-Nederland.

Oost in zinnen

Oost, west en de hoofdletter

Windrichtingen schrijf je met een kleine letter: het oosten, het westen. Een hoofdletter krijgen ze als ze deel van een naam zijn: Oost-Vlaanderen, het Midden-Oosten. Het gebruikelijke tegenstuk is west; de andere richtingen heten noorden en zuiden. Het zelfstandig naamwoord met lidwoord is oosten.

Wat is het verschil tussen oost en oosten?

Oost is de richting zelf; het oosten is het gebied of de streek in die richting.

Wat betekent 'de Oost'?

Historisch de Nederlandse koloniën in Azië, vooral Nederlands-Indië.

Schrijf je oost met hoofdletter?

Alleen in namen zoals Oost-Vlaanderen of bij het Midden-Oosten.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 4 letters