Menigte: grote groep mensen, enkelvoud met een eigen werkwoord

Een menigte is een groot aantal mensen of dingen bij elkaar. Hoewel het om veel mensen gaat, is menigte grammaticaal één ding: de menigte juicht, niet de menigte juichen. Dat klinkt logisch, maar in spreektaal gaat het weleens mis. Vaak denk je aan een plein, een stadion of een straat vol toeschouwers die samen iets beleven.

• Grote groep mensen. *De menigte wachtte op de zanger.*
• Grote hoeveelheid. *Een menigte vragen volgde.*
• Massa. *Hij verdween in de menigte.*

Vormen

Zo hoor je het

• De menigte juichte toen het doelpunt viel.Enkelvoudig werkwoord bij menigte.
• Er stond een menigte aan de ingang.Neutraal.
• Hij werd verzwolgen door de menigte.Figuurlijk en literair.

Menig, menigte en menigmaal

Menigte komt van het Middelnederlandse *menichte*, afgeleid van *menig* (‘veel’). Je hoort het nog in *menig mens*, *menigmaal* en *menigeen*. Het woord is verwant aan het Duitse *Menge*. Als je het wilt vervangen, kun je publiek kiezen voor mensen die kijken, of volk in plechtiger taal. Wie het woord in een krantenkop leest, kan er een demonstratie, een concert of een stormloop achter vermoeden. In alle gevallen draait het om de omvang van de groep.