Meneer, mijnheer, heer: hoe spreek je een man beleefd aan?
Meneer is de beleefde aanspreekvorm of aanduiding voor een man. Het is een samentrekking van āmijn heerā.
Een meneer is een volwassen man, vaak met een beleefde bijklank. Het woord is ontstaan uit *mijn heer* en werd na eeuwen slijtage Ć©Ć©n woord.
- Aanspreekvorm voor een man. *Kan ik u helpen, meneer?*
- Man (neutraal). *Die meneer staat daar al een uur.*
- Leraar op school. *Meneer geeft vandaag geschiedenis.*
Vormen
| Kenmerk | Vorm | Toelichting |
|---|---|---|
| Lidwoord | de meneer | de-woord |
| Meervoud | heren of meneren | āherenā als beleefd; āmenerenā informeel |
| Verkleinwoord | meneertje | spottend of liefkozend |
| Afkorting | dhr. | ook āde heerā |
| Vlaams | mijnheer | in Belgiƫ vaak gebruikt |
Meneer in zinnen
- Meneer, uw tafel is klaar.Horeca; beleefd.
- Meneer Pieters is niet aanwezig.Met hoofdletter bij de naam.
- Zeg maar niet meneer tegen me, ik ben Jan.Informeel; het ājeā aanbod.
Meneer, heer en mevrouw
Het vrouwelijke equivalent is mevrouw, net als *mijnheer* dat in BelgiĆ« gangbaar is voor *meneer*. Een heer is een man van stand, terwijl meneer neutraler en dagelijks is. Het verkleinwoord *meneertje* klinkt vaak spottend. In brieven schrijf je *Geachte heer* of *Geachte mevrouw*; in afkorting *dhr.* en *mevr.* Op scholen zeggen leerlingen āmeneerā tegen een leraar, vooral in Vlaanderen en in het basisonderwijs.
Moet meneer met hoofdletter?
Alleen als het deel is van een titel of in een aanhef, zoals Meneer Jansen; in lopende tekst schrijf je meneer met kleine letter.
Wat is het verschil tussen meneer en heer?
Meneer is een aanspreekvorm, heer is een zelfstandig naamwoord voor een man van stand of beleefde man.