Korst: de harde buitenkant van brood, wond en aarde
Een korst is een harde buitenlaag, zoals van brood of kaas, een schurftlaagje op een wond of de aardkorst. Het woord is afgeleid van het Latijn.
Een korst is de harde laag die zich om iets heen vormt. Bij brood is hij knapperig, bij een schaafwond is hij donker en jeukt hij, en bij de aarde is hij kilometers dik. Het woord laat zien hoe één beeld in veel gebieden gebruikt wordt.
- Harde buitenkant van brood of kaas. *Hij snijdt de korst van zijn boterham.*
- Drogend bloed op een wond. *De korst van de wond jeukte.*
- Buitenste laag van de aarde (aardkorst). *De korst van de aarde is dun.*
- Harde laag in het algemeen. *Er zat een korst van sneeuw op het pad.*
Vormen van korst
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | de korst | Geslacht: de-woord |
| Meervoud | korsten | Twee korsten |
| Verkleinwoord | korstje | Een korstje op de knie |
| Werkwoord | korsten | Het wond korstte dicht |
| Samenstelling | aardkorst | Buitenste laag van de aarde |
Korst in een zin
- Snij de korst van het brood af.Alledaags; kinderen laten de korst vaak liggen.
- De wond vormde snel een korst.Medisch en dagelijks.
- De korst van de aarde bestaat uit platen.Wetenschappelijk; aardwetenschappen.
Korst en kruim
Het woord komt van het Latijnse *crusta*, 'harde schaal of korst', en is dus verwant aan het Engelse *crust*. Het eindstuk van een brood noemt men ook wel het kapje, en voor de buitenkant van een taart of pastei zeg je korst of korstdeeg. Het tegenovergestelde van de korst is de zachte binnenkant, het kruim. Een stuk brood heeft altijd een korst, een kaas vaak, en een wond heeft er een nodig om te genezen.
Moet je een korst van een wond afhalen?
Nee, laat hem liggen; een korst beschermt de genezende huid en haal je er niet af.
Wat is het meervoud van korst?
Korsten.