Knul: een jongen, een kerel, soms een scheldwoord

Een knul is in gewone spreektaal een jongen of een kerel. Het woord klinkt gemoedelijk zolang de spreker lacht, en neerbuigend zodra hij het uitroept. Je gebruikt het in informele situaties en zelden in schriftelijk officieel Nederlands.

• Jongen of jongeman, informeel. *Dat is een aardige knul.*
• Kerel, vaak met een bepaalde nuance. *Een rare knul woonde naast ons.*
• Schertsend of kleinerend. *Kom hier, knul!*

Vormen

Knul in een zin

• Dat is een gezellige knul, die nodigen we vaker uit.Waarderend; informeel en warm.
• Wat een knul, hij praat altijd met zijn mond vol.Hier kleinerend; de toon bepaalt de lading.
• Zeg, knul, waar denk jij dat je mee bezig bent?Gebiedend of terechtwijzend; vaak door een oudere spreker.

Let op: klinkt als iets anders

Knul lijkt qua klank op het werkwoord knullen, dat in spreektaal ruw seks betekent. Het zijn aparte woorden en je gebruikt knul heel gewoon voor een jongen. Wees wel bewust van de associatie, want sommige mensen horen die bijklank. Een neutrale tegenhanger is jongen, of man voor een volwassene. De herkomst van knul is niet zeker; woordenboeken noemen geen duidelijke voorloper.