Duivels: boos, slim of gemeen, zoals de duivel zelf
Duivels is een bijvoeglijk naamwoord: gemeen, boosaardig of woedend. Het is ook het meervoud-s van duivel in sommige samenstellingen.
Duivels hoort bij *duivel*, maar heeft een eigen betekenis in het dagelijks taalgebruik. Wie "duivels" is, is woedend of heeft iets boosaardigs, maar vaak ook een knipoog. In spreektaal klinkt het bijna gezellig, zoals in *duivels goed*.
- Gemeen of boosaardig. *Een duivels plan.*
- Woedend. *Hij werd duivels toen hij het hoorde.*
- Als versterking. *Dat is duivels lastig.*
- Als tussenwerpsel. *Duivels! Dat had ik niet verwacht.*
Vormen rond duivel
| Kenmerk | Vorm | Opmerking |
|---|---|---|
| Grondwoord | de duivel | Mannelijk; meervoud: duivels. |
| Bijvoeglijk, basisvorm | duivels | Het plan is duivels. |
| Bijvoeglijk, verbogen | duivelse | Een duivelse list. |
| Bijwoord | duivels | Dat is duivels moeilijk. |
| Samenstelling | duivelskunstenaar | Iemand die alles kan. |
Duivels in zinnen
- Zijn blik was duivels.Literair, beschrijvend.
- Ze waren duivels op elkaar.Spreektaal: boos op elkaar.
- Dat is duivels moeilijk!Versterkend, informeel.
Duivels, duivel en duivelse
Het is makkelijk om te struikelen over deze woordvormen, vooral omdat twee verschillende woorden dezelfde schrijfwijze hebben. Duivels is het basis-bijvoeglijk naamwoord (en ook meervoud van *duivel*), terwijl *duivelse* de verbogen vorm is voor een de-woord of meervoud: *een duivelse list*. De Duvel, een bekend Belgisch bier, heeft zijn naam van het Vlaamse woord voor duivel. Ook de uitroep *wat de duivel!* hoort in deze familie. Verwante woorden zijn duivel en demon. Met een uitdrukking als de duivel hale het drukt men ergernis uit.
Is duivels een scheldwoord?
Nee, het is een gewoon bijvoeglijk naamwoord; wel kan het in een boze context voorkomen.
Wat betekent "duivels goed"?
Heel goed, uitstekend. Het is een informele versterking.