Demon: van geest tot kwade kracht
Een demon is een boze geest of een kwade, bovennatuurlijke macht. In de Griekse oudheid was het nog neutraal.
Een demon is een kwade geest. Maar het Griekse *daimon* betekende oorspronkelijk gewoon ‘goddelijk wezen’, en Socrates sprak zelfs over een innerlijke daimonion die hem raad gaf. Pas door het christendom kreeg het woord zijn duistere klank, en sindsdien denken we bij demonen vooral aan kwaad, angst en uitdrijving.
- Boze geest. *In de film werd een demon uitgedreven.*
- Kwade drijfveer (figuurlijk). *Hij vecht met zijn innerlijke demonen.*
- Bovennatuurlijk wezen (mythologie). *Een demon uit de Mesopotamische mythe.*
Demon in vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | de demon | mannelijk |
| Meervoud | demonen | gewone -en |
| Verkleinwoord | het demontje | scherts |
| Bijvoeglijk | demonisch | een demonische lach |
| Samenstelling | demonenjager | ook demonologie |
Demon in de zin
- De demon verscheen in een rookwolk.Fantasie of horror.
- Zij moet haar eigen demonen onder ogen zien.Figuurlijk; psychische problemen.
- Het demonische effect werd versterkt door de muziek.Bijvoeglijke vorm; sfeerbeschrijving.
Demon, duivel en geest
- Demon. Een lager wezen dan de duivel, vaak in grote aantallen.
- Duivel. In het christendom de leider van het kwaad, meestal met een hoofdletter als Satan.
- Geest. Neutraal; ook een spook of een innerlijke houding.
- Uitspraak. Klemtoon op de eerste lettergreep: DE-mon; in het meervoud demonen ligt die er ook, en de tweede e klinkt kort.
Is een demon altijd slecht?
In moderne taal wel; in de Griekse oudheid niet.
Wat zijn innerlijke demonen?
Pijnlijke herinneringen, angst of verslaving waarmee iemand worstelt.
Hoort demon bij mannelijke woorden?
Ja, 'de demon', ook als het wezen vrouwelijk is.