Doder: een ouderwets woord voor wie doodt
Een doder is iemand die een ander of een dier doodt. Het woord klinkt formeel of verhevenelijk en komt vooral voor in literaire en journalistieke taal.
Een doder is iemand die doodt. Het woord is een afleiding van ‘doden’ en klinkt strenger dan ‘moordenaar’: een doder hoeft niet per se met voorbedachten rade te handelen. In de rechtbank zeg je liever ‘de verdachte’, maar in boeken en krantenkoppen verschijnt de doder soms.
- Wie een ander doodt. *De doder van het slachtoffer werd gearresteerd.*
- Dierendoder (jacht, slacht). *De doder van de koe werkt in de slachterij.*
- Literair of verheven. *De doder van de draak werd een held.*
Doder in vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | de doder | mannelijk |
| Meervoud | doders | gewone -s |
| Verkleinwoord | — | komt niet voor |
| Samenstelling | — | zelden; meestal wordt een ander woord gebruikt |
| Verwant | doden | werkwoord: doodde, gedood |
Doder in de zin
- De politie zoekt de doder van de jongeman.Journalistiek; neutraal.
- In het sprookje is de doder van de heks de held.Verhalende stijl.
- Een doder kan een soldaat zijn, maar ook een misdadiger.Uitleg; algemeen.
Doder, dader en moordenaar
- Dader. Wie een strafbaar feit pleegt; geen precieze keuze voor wat.
- Doder. Wie een ander of een dier doodt, zonder iets over opzet te zeggen.
- Moordenaar. Wie met voorbedachten rade doodt; juridisch zwaarder.
- Wraak. Een wraakactie maakt van iemand soms een doder, maar het woord zelf beoordeelt de reden niet.
Is een doder hetzelfde als een moordenaar?
Nee, een moordenaar handelt met opzet; een doder doodt zonder dat daar iets over gezegd wordt.
Wordt doder nog veel gebruikt?
Weinig; vooral in literatuur en in samenstellingen.
Hoe is het werkwoord?
Doden: hij doodde, hij heeft gedood.