Bizar: vreemd en onwaarschijnlijk, maar niet altijd negatief
Bizar betekent vreemd, ongewoon of onwaarschijnlijk, vaak op een manier die verbaast of ongerust maakt.
Wat bizar is, past in geen enkel patroon dat je verwacht. Het woord komt via het Frans uit het Italiaanse *bizzarro*, dat 'driftig' of 'eigenzinnig' betekende, en is dus eerst een eigenschap van mensen geweest. Tegenwoordig gebruik je het vooral voor situaties, ideeën of verhalen die buitengewoon vreemd lijken.
- Zeer vreemd of ongewoon. *Een bizarre vondst op zolder.*
- Onlogisch of buitenissig. *Een bizarre redenering.*
- Verbluffend (informeel). *Wat een bizar toeval!*
- Onwaarschijnlijk maar waar. *Het klinkt bizar, maar het is echt gebeurd.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Basisvorm | bizar | Dat is bizar. |
| Verbogen vorm | bizarre | Een bizarre dag. |
| Vergrotende trap | bizarder | Het werd steeds bizarder. |
| Overtreffende trap | bizarst | Het bizarste verhaal. |
| Bijwoord | bizar | Bizar genoeg won hij. |
Zo gebruik je het
- Het is bizar dat niemand het heeft gezien.Verbazing; neutraal register.
- Een bizarre wending in de zaak.Journalistiek.
- Wat een bizar idee!Informeel, spreektaal.
Bizar, absurd en vreemd
Wat absurd is, botst met de logica; wat vreemd is, is onbekend of ongewoon; wat bizar is, verbaast door zijn eigenaardigheid. Het woord is dus sterker dan raar of vreemd, maar zwakker dan monsterlijk. In het Spaans is *bizarro* overigens positief: 'dapper' of 'knap'. In het Nederlands is bizar neutraal tot negatief, zelden een compliment. Je hoort het vaak bij nieuwsberichten over onverwachte of onwaarschijnlijke gebeurtenissen, zoals een bizar ongeluk of een bizarre vondst. Als je het wilt versterken, zeg je *volstrekt bizar* of *echt bizar*.
Is bizar hetzelfde als raar?
Bijna: bizar is nadrukkelijker en suggereert iets buitengewoons.
Hoe spel je de verbogen vorm?
Met een e achter bizar: *bizarre*, zoals in een bizarre situatie.