Bevel: een opdracht die je moet opvolgen
Een bevel is een dwingende opdracht van iemand met gezag. Het bijbehorende werkwoord is bevelen: iemand iets opdragen.
Een bevel is een opdracht die je moet uitvoeren. Het is geen verzoek en geen advies: wie een bevel geeft, heeft het gezag om gehoorzaamheid te eisen. Je vindt het woord in leger, politie en rechtspraak, maar ook in alledaagse zinnen over bevelen van de leraar of van de baas.
- Dwingende opdracht. *Het bevel werd direct uitgevoerd.*
- Gezag of commando. *Onder bevel van de kolonel.*
- Rechterlijke beslissing. *Een bevel tot huiszoeking.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | het bevel | Het bevel is duidelijk. |
| Meervoud | bevelen | De bevelen worden opgevolgd. |
| Bijvoeglijk | bevelend | Op bevelende toon. |
| Werkwoord | bevelen, beval, bevolen | De generaal beval de aftocht. |
| Samenstelling | bevelhebber | De bevelhebber voerde het woord. |
Zo gebruik je het
- De agent gaf het bevel om te stoppen.Formeel en neutraal.
- Op bevel van de rechter werd de woning doorzocht.Juridisch register.
- Ik laat me niet commanderen, ik neem geen bevelen aan.Spreektaal met een licht verontwaardigde toon.
Verwante woorden
Een bevel is strenger dan een verzoek en dwingender dan een order, dat in de handel een bestelling kan zijn. Het werkwoord *bevelen* is onregelmatig: ik beveel, ik beval, ik heb bevolen. Het gezag dat achter een bevel zit, noemen we ook gezag.
Wat is het verschil tussen bevel en order?
Een bevel komt uit een gezagsverhouding, een order kan ook een bestelling zijn. In het leger overlappen ze.
Is bevel hetzelfde als gebod?
Niet helemaal. Een gebod is vaak een morele of religieuze regel, een bevel een concrete opdracht.