Een zaal vol handen: wat is applaus?
Applaus is het in de handen klappen van een publiek om waardering of enthousiasme te tonen. Het woord wordt ook figuurlijk gebruikt voor goedkeuring.
Applaus is het geluid van vele handen die tegen elkaar slaan. Het is een compliment zonder woorden, spontaan en voor iedereen hoorbaar. In een concertzaal volgt het vaak na het laatste akkoord.
- Handgeklap van het publiek. *Het stuk eindigde met luid applaus.*
- Goedkeuring (figuurlijk). *Zijn voorstel oogstte applaus van de oppositie.*
- Uitroep. *Applaus voor de winnaars!*
Vormen
| Kenmerk | Vorm | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | het applaus | het-woord |
| Meervoud | — | bijna niet gebruikt |
| Werkwoord | applaudisseren | applaudisseerde, geapplaudisseerd |
| Samenstelling | slotapplaus | aan het eind |
| Uitdrukking | een warm applaus | hartelijk |
Zo gebruik je het
- De zaal barstte los in applaus.Typische vaste uitdrukking.
- Het publiek gaf de band een staand applaus.In Nederland ook *staande ovatie*.
- Applaus voor de organisatoren!Uitroep, meestal in een toespraak.
Herkomst en uitdrukkingen
Het woord komt uit het Latijn: *applaudere*, "slaan op, klappen". Daaruit ontstond via het Frans ook het werkwoord *applaudisseren*. Er bestaan enkele vaste combinaties: je ontvangt *applaus*, je krijgt *een open doekje* (applaus bij het opengaan van het doek) of je oogst *bijval*. Het woord heeft nauwelijks een meervoud, want het gaat om een geheel van geluid. In het publiek zit soms een professional, de zogenoemde *claqueur*, die tegen betaling begint te klappen; het idee stamt uit het Franse theater. Een lang applaus kan in een zaal wel enkele minuten duren.
Is applaus een telbaar woord?
Nee, het wordt meestal enkelvoudig gebruikt. Je zegt *veel applaus*, niet *veel applausen*.
Wat is een staande ovatie?
Applaus waarbij het publiek opstaat. Het geldt als de hoogste vorm van waardering.